De krantencommentaren van maandag 8 maart 2010

Vandaag 8 maart is het wereldvrouwendag; maar dat is evengoed een mannenzaak, schrijft HET NIEUWSBLAD. Wat hebben de vrouwen al niet verzet om gezin en arbeid beter te combineren; tijdkrediet, ouderschapsverlof, noem maar op. Het begint bij mannen eindelijk ook wat door te dringen. Net zoals vrouwen op hun beurt stilaan doordringen tot de directiekamers en de hoogste beslissingsniveaus. Nog veel té weinig, vindt Guy Fransen: een samenleving bestaat uit mannen én vrouwen en dat moet op alle niveaus weerspiegeld zijn.

Een internationale vrouwendag is nog steeds niet overbodig, vindt GAZET VAN ANTWERPEN. Volledige gelijkheid tussen man en vrouw via gelijke kansen is nog niet bereikt. Vrouwen hebben hun plaats verworven in de politiek, maar dat is niet vanzelf gegaan. Zonder de verplichting evenveel vrouwen als mannen op de lijsten te zetten, zouden er nu nog altijd minder vrouwen parlementslid zijn. Dirk Castrel vindt die verplichting niet de beste methode om een doorbraak te forceren, maar het moet wel een stok achter de deur blijven.

Voor Minister van wonen Vanden Bossche is het duidelijk: een overheid mag nooit beslissen of iemand een sociale woning mag kopen aan de hand van een taalexamen. Goed zo, vindt DE MORGEN. Waar je gaat wonen is een grondwettelijk recht, ook al spreek je niet de taal van die regio, zoals nogal wat gepensioneerde Vlamingen al jaren bewijzen in het Spaanse Benidorm. Natuurlijk; de taal leren van de streek waar je woont, moeten we aanmoedigen; dat bevordert de integratie; maar de grote vrees van Yves Desmet is deze: als veel Vlamingen het hebben over het kunnen spreken van Nederlands, dan hebben ze niet zozeer die integratie op het oog, maar wel het buitensluiten van anderstaligen en vreemdelingen.

HET BELANG VAN LIMBURG wil meer politie voor de strijd tegen de criminaliteit en minder voor verkeerscontroles. Yves Lambrix vindt woninginbraken bijvoorbeeld een veel grotere prioriteit dan wat té snel rijden. Trouwens, wat dat laatste betreft; laat ons maar eens beginnen met de snelheidsbeperkingen overal logisch en eenvormig te maken; nu is het zo'n kakofonie en een chaos dat je al in overtreding bent zonder het zelf te beseffen.

DE STANDAARD kijkt naar de parlementsverkiezingen in Irak en ziet dat de deur op een kier staat. Een deur die toegang geeft tot meer vrijheid en meer rechten. Maar voorlopig op een kier, want de democratie is nog zeer broos in Irak en het gevaar van een terugkeer naar een autoritair regime blijft bestaan. Maar als Bart Beirlant ziet hoeveel mensen hun leven riskeren om hun stem te kunnen uitbrengen, dan is ie hoopvol. Een meerderheid van Irakezen wil zeker de deur verder open duwen.