De krantencommentaren van donderdag 18 maart 2010

Het vertrouwen in politici staat op een absoluut dieptepunt, zo blijkt uit nieuw onderzoek. 83% van de Belgen vertrouwt hen niet. DE MORGEN is niet verbaasd. Er zijn de klassieke problemen zoals verkiezingsbeloftes niet nakomen of politici die meer met zichzelf dan met de maatschappelijke problemen bezig zijn. Maar volgens Yves Desmet is er meer aan de hand. Zeker na de wereldwijde financiële crisis ziet de burger ook wel dat politici de greep op de gebeurtenissen aan het verliezen zijn. Politiek als de sturing van een samenleving is op de achtergrond geraakt en de burger voelt dat feilloos aan.

Minister van defensie De Crem - Congo en het defilé van 21 juli: het zindert nog na in HET LAATSTE NIEUWS. Natuurlijk moeten Congolese soldaten niet marcheren door de straten van Brussel - Luc Van der Kelen moet daar geen seconde over nadenken. De Crem was nochtans goed bezig als minister, zijn legerhervorming zit goed in elkaar. Maar zijn voorstel van dat defilé - dat is al even knettergek als het plan van zijn voorganger Flahaut om de Congolese president Kabila een eredoctoraat te geven.

GAZET VAN ANTWERPEN betwijfelt of De Crem wel goed bezig was. Paul Geudens ziet vooral de ene flater na de andere. In die mate zelfs dat de eigengereide De Crem voor de regering in het algemeen en premier Leterme en CD&V in het bijzonder een probleem aan het worden is. En een oplossing van dat probleem is dringend nodig.

Voor dat defilé is intussen het typisch Belgisch compromis bedacht - lezen we in HET BELANG VAN LIMBURG. Wellicht zullen de 50 Congolese studenten aan de Militaire School in Brussel dit jaar achter een eigen vlag paraderen. Het zijn nog studenten. met andere woorden: ze hebben nog geen bloed aan de handen. Toch is dit niet meer dan een achterhoedegevecht. Veel belangrijker is dat bezoek van koning Albert aan Congo. Een bezoek waar Roger Huisman van bij de start vierkant tegen was. De machthebbers in Congo zullen het bezoek gebruiken om het autoritaire en verwerpelijke regime te versterken.

DE STANDAARD heeft het over het onderwijs en het verschil tussen kennen en kunnen. Veel jongeren kennen een aantal wiskundige formules niet meer. Maar dat wil nog niet zeggen dat ze er niet kunnen mee werken. Guy Tegenbos wil het verhaal genuanceerd bekijken. Het is niet het één of het ander. Kennen of kunnen - je moet je afvragen welke groep jongeren op een bepaald moment in de schoolloopbaan wat het meest nodig heeft.

DE TIJD tenslotte houdt een pleidooi voor een meer vrije wereldhandel. Weg met die tolmuren, quota en subsidies. Wie het meest efficient produceert verovert de markt. En toch gebeurt het niet; of maar met mondjesmaat. Waarom? Omdat veel politici hun kiezers willen beschermen - afschermen van de concurrentie. Ze vrezen anders stemmen te verliezen; maar voor de wereldhandel betekent dit een rem; en een rem op handel leidt uiteindelijk altijd tot minder groei, minder welvaart en duurdere prijzen voor de consument.