De krantencommentaren van 13 maart

Zie naar de coming man van de christendemocraten Eurlings; zie naar de leider van de socialisten, Wouter Bos; ook hij stopt met politiek. Bos is écht een draaikont; een generaal die zijn troepen achterlaat. Hij laat eerst de regering vallen, kondigt dan een kiescampagne aan en laat nu zijn partij verweesd achter. Luc Van der kelen besluit: de angst voor Wilders moet heel groot zijn.

DE STANDAARD vindt niet dat Wouter Bos vaandelvlucht pleegt. Zijn beslissing om ermee te stoppen komt niet uit de lucht vallen. In zijn partij wisten velen er al van. Bos is dan ook eerlijk tegenover zijn kiezers; nu nog campagne voeren om dan nadien toch de fakkel door te geven, dat zou pas hypocriet zijn. En nog iets: zijn opvolger Job Cohen is geen lichtgewicht. Integendeel. Bart Beirlant denkt dat Balkenende en zelfs Wilders er in de campagne er een klant bij krijgen die taaier is dan Bos.

Toch is er meer aan de hand, schrijft DE TIJD. Het Is niet alleen Eurlings en Bos, ook Balkenende zelf zegt nu al dat ook hij ermee stopt als hij na de volgende verkiezingen niet opnieuw premier wordt. Het probleem is dit: de komende jaren zal de overheid fors moeten besparen. Dat vergt mensen met een uitzonderlijk politiek talent om de noodzakelijke steun voor zo'n boodschap te vinden. Om die moeilijke jaren door te komen zullen politici op zoek moeten naar een groot moreel gezag. En daar knelt het schoentje. Meer en meer politici aan de top hebben of krijgen dat gezag niet meer. Niet alleen in Nederland.

GAZET VAN ANTWERPEN wil het niet zover zoeken. De essentie volgens Paul Geudens is dat de socialisten worstelen met een identiteitscrisis; zeker in Nederland. Ze weten niet meer tot wie zich richten. Vroeger was het simpel: de arbeider. Maar die stemt tegenwoordig liever rechts. De PvdA in Nederland is een partij geworden van arrogante doctorandussen, van linkse intellectuelen en loftsocialisten. Dat kan leuke debatavonden opleveren, maar ze brengen te weinig kiezers op. Wellicht heeft Bos gevoeld dat hij afstevende op een nieuwe verkiezingsnederlaag.

HET BELANG VAN LIMBURG bekijkt het vertrek van Eurlings en Bos vanuit een totaal ander perspectief. Beide heren kappen met de politiek omdat ze meer thuis willen zijn. Ministers hebben geen leven; ze worden geleefd. Eric Donckier kan heel goed begrijpen dat beide heren privé wat meer tijd willen hebben. Papa eet weer thuis; en opvallend: de combinatie werk-gezin wordt blijkbaar ook voor mannen alsmaar belangrijker.

De belastingbrief wordt dit jaar nog wat ingewikkelder; er komen nog wat extra vakjes voor aftrekposten van energiebesparende investeringen. Voor HET NIEUWSBLAD kan het zo niet meer verder. Straks heb je een boekhouder nodig om de belastingbrief te kunnen invullen; en wie die boekhouder niet kan betalen, die loopt heel wat extraatjes mis. De belastingbrief is al eens vergeleken met een Lottoformulier. Welnu, besluit Liesbeth Van Impe: bij de Lotto winnen enkelen en verliezen velen. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn van een belastingaangifte.