De kranten van 6 februari 2010

DE TIJD schrijft over de internationale beurzen en de moeilijke financiële situatie van landen als Griekenland, Portugal en Spanje. Enerzijds is een beetje druk vanuit die beurzen niet slecht om sommige landen tot wat meer begrotingsdiscipline aan te zetten maar er is ook een keerzijde. Want als landen té fors gaan besparen riskeert de economie nog minder zuurstof te krijgen en een slabakkende economie kan die zelfde beurzen nog meer in het rood duwen.

HET NIEUWSBLAD wil niet panikeren. De rode cijfers op de beurzen betekenen nog niet meteen dat we op de rand staan van een nieuwe financiële crisis maar Liesbeth Van Impe pleit wel voor waakzaamheid. Zeker in Europa, waar we een systeem van sociale zekerheid overeind moeten houden dat in de rest van de wereld vooral als een economische handicap wordt gezien. Niet verwonderlijk dat speculanten er de zwakste schakels in Europa uitkiezen om aan te vallen en er geld uit te slaan.

Het minste wat HET LAATSTE NIEUWS kan zeggen is dat het vertrouwen in het financiële systeem nog erg wankel is. Er hoeft niet veel te gebeuren of er komt een vlucht uit de beurs op gang. Luc Van der Kelen wil nog even afwachten. Volgende week zal duidelijk worden of de negatieve trend verder gaat dan wel of de beurs terugkeert naar het gekwakkel van de voorbije maanden.

GAZET VAN ANTWERPEN is er toch niet gerust in, ook voor ons land. Premier Leterme mag wel zeggen dat onze overheidsfinanciën er beter voorstaan dan bij veel andere Europese landen; de factuur voor de laksheid zal wel komen, vreest Johan Van Geyte en hij geeft meteen een voorbeeld van die laksheid. Al jaren wordt gezegd dat de pensioenen onbetaalbaar dreigen te worden. We hebben nog altijd niets gedaan.

De uitnodiging van de Congolese president Kabila aan onze koning om deel te nemen aan de feestelijkheden naar aanleiding van 50 jaar onafhankelijkheid vindt HET BELANG VAN LIMBURG een moeilijke kwestie. Als de koning gaat dan kan hij niet anders dan duidelijk maken dat een aantal zaken in Congo onaanvaardbaar zijn: de corruptie, de verpaupering, de schending van de mensenrechten. Als de koning niet gaat dan dreigt zeker een breuk in de relaties. Dan krijgen Kabila en zijn vrienden weer helemaal vrij spel en dat is het laatste waar de Congolese bevolking op zit te wachten.